Siparişler haftaiçi saat 14:00 da kargo aracına teslim edilmektedir. Araç şubeye erken giderse aynı gün, geç giderse ertesi sabah sisteme girilmektedir.
Aspergillosis, Türkçede Aspergilloz olarak adlandırılan ve çoğunlukla Aspergillus türü küf mantarlarının sporlarının solunması sonucunda gelişen bir mantar hastalığıdır. Güvercinlerde, kafes kuşlarında, kümes hayvanlarında ve birçok yabani kuş türünde görülebilir. Hastalık en sık solunum sistemini etkiler; akciğerlerde, hava keselerinde, soluk borusunda ve bazı durumlarda farklı iç organlarda lezyonlara yol açabilir.
Aspergillus sporları çevrede yaygın olarak bulunabilir. Küflenmiş yem, nemli altlık, bozulmuş yuvalık materyali, tozlu ve yetersiz havalandırılan alanlar spor yoğunluğunu artırabilir. Sağlıklı ve iyi bakılan bir kuş düşük düzeydeki çevresel sporlarla karşılaştığında her zaman hastalanmayabilir. Hastalık çoğunlukla yoğun spor maruziyeti, bağışıklık sisteminin zayıflaması, yetersiz beslenme, stres veya başka bir sağlık problemi bulunduğunda ortaya çıkar.
Aspergillozun belirtileri çoğu zaman başka solunum yolu hastalıklarıyla benzerlik gösterir. Nefes darlığı, solunum hızında artış, kuyruk sallayarak nefes alma, ses değişikliği, halsizlik ve kilo kaybı gibi bulgular görülebilir. Kesin teşhis yalnızca dış belirtilere bakılarak konulmamalıdır.
Aspergillozun en sık ilişkilendirilen etkeni Aspergillus fumigatus türüdür. Bunun yanında Aspergillus flavus, Aspergillus niger ve farklı Aspergillus türleri de kuşlarda hastalık oluşturabilir.
Bu mantarlar çevrede spor adı verilen mikroskobik yapılar üretir. Sporlar havaya karışabilir ve kuşların solunumuyla akciğerlere veya hava keselerine ulaşabilir. Uygun şartlarda sporlar çimlenerek mantar yapıları oluşturabilir ve çevre dokularda yangı, kalınlaşma ve granülom adı verilen nodüler lezyonlara neden olabilir.
Hastalığın seyri kuşun yaşı, bağışıklık durumu, solunan spor miktarı ve maruziyet süresine göre değişebilir. Çok yoğun spor maruziyeti genç kuşlarda akut ve hızlı seyreden hastalığa yol açabilir. Daha düşük ancak uzun süreli maruziyet veya bağışıklık zayıflığı ise kronik aspergilloz gelişimine katkıda bulunabilir.
Aspergilloz çoğunlukla mantar sporlarının solunmasıyla oluşur. Küf mantarları uygun sıcaklık ve nem koşullarında yem, saman, talaş, yuvalık materyali, dışkı birikintileri ve organik atıklar üzerinde çoğalabilir.
Nemlenmiş veya küflenmiş yemlerin kullanılması riski artırabilir.
Yetersiz havalandırılan kümeslerde spor yoğunluğu yükselebilir.
Tozlu ortamlar sporların havaya karışmasını kolaylaştırabilir.
Islak altlık ve uzun süre temizlenmeyen yuvalıklar mantar gelişimine uygun ortam oluşturabilir.
Kuluçka makinelerinde ve yavru büyütme alanlarında yetersiz hijyen genç kuşların yoğun spora maruz kalmasına neden olabilir.
Uzun süren stres, yetersiz beslenme ve bağışıklık baskılanması hastalık riskini artırabilir.
Aspergilloz genellikle hasta kuştan sağlıklı kuşa doğrudan geçen klasik bulaşıcı bir hastalık değildir. Çoğu vaka ortak çevresel kaynaktan spor solunması sonucunda gelişir.
Aspergilloz çok sayıda kuş türünü etkileyebilir. Güvercinlerde, papağanlarda, muhabbet kuşlarında, kanaryalarda, ispinozlarda, yırtıcı kuşlarda, su kuşlarında, tavuklarda ve hindilerde görülebilir.
Yavru kuşlar yoğun spor maruziyetine karşı daha hassas olabilir.
Bağışıklığı zayıflamış yetişkin kuşlarda kronik hastalık gelişebilir.
Uzun süre kapalı ve yetersiz havalandırılan alanlarda tutulan kuşlar risk altında olabilir.
Yetersiz veya dengesiz beslenen kuşların solunum yolu savunması zayıflayabilir.
Özellikle A vitamini eksikliği solunum yolu yüzeylerinin sağlığını olumsuz etkileyebilir.
Başka bir enfeksiyonu bulunan veya uzun süre stres yaşayan kuşlar daha savunmasız olabilir.
Küflenmiş yem ve altlıkla temas eden sürülerde birden fazla kuş aynı anda etkilenebilir.
Akut aspergilloz çoğunlukla genç kuşların kısa sürede yoğun miktarda mantar sporuna maruz kalmasıyla ilişkilidir. Solunum güçlüğü, iştahsızlık, halsizlik ve ani ölüm görülebilir. Aynı ortamda bulunan birden fazla kuşun kısa süre içinde etkilenmesi çevresel spor kaynağını düşündürebilir.
Kronik aspergilloz ise daha çok yetişkin, bağışıklığı zayıflamış veya uzun süre düşük düzeyde spora maruz kalan kuşlarda görülebilir. Belirtiler haftalar veya aylar içinde yavaş ilerleyebilir. Kilo kaybı, uçuş performansında düşüş, ses değişikliği, egzersiz sırasında nefes darlığı ve genel kondisyon kaybı ön plana çıkabilir.
Kronik vakalarda hava keselerinde kalınlaşma ve kalıcı doku değişiklikleri meydana gelebilir. Bu değişiklikler hastalığın tekrar etmesine veya tedavi sürecinin uzamasına katkıda bulunabilir.
Belirtiler enfeksiyonun bulunduğu bölgeye ve hastalığın şiddetine göre değişebilir. Erken dönemde bulgular hafif ve özgül olmayabilir.
Nefes alma hızında artış görülebilir.
Kuş ağzı açık şekilde nefes alabilir.
Kuyruğunu aşağı yukarı hareket ettirerek soluyabilir.
Solunum sırasında hırıltı veya anormal ses duyulabilir.
Ses değişikliği veya ses kaybı meydana gelebilir.
Uçuş sırasında çabuk yorulma görülebilir.
Uçuş ve yarış performansı düşebilir.
Halsizlik ve tüy kabartma oluşabilir.
İştah azalabilir.
Kilo kaybı ve göğüs kaslarında erime görülebilir.
Burun akıntısı veya göz çevresinde değişiklikler oluşabilir.
Hava keseleri veya iç organlar etkilendiğinde genel durum hızla bozulabilir.
Sinir sistemi etkilenirse denge bozukluğu, baş eğikliği veya koordinasyon kaybı görülebilir.
Ağır vakalarda morarma, şiddetli solunum güçlüğü ve ölüm meydana gelebilir.
Bu belirtilerin hiçbirisi tek başına aspergilloz için kesin değildir. Ornithosis, Mycoplasmosis, bakteriyel solunum yolu enfeksiyonları, Trichomoniasis, solunum yolunda yabancı cisim ve çevresel tahriş de benzer bulgular oluşturabilir.
Güvercinlerde aspergilloz özellikle nemli kümeslerde, küflenmiş yem kullanılan sürülerde, yetersiz havalandırılan alanlarda ve bağışıklığı zayıflamış kuşlarda görülebilir. Yarış ve uzun taşıma stresi yaşayan kuşlarda belirtiler daha belirgin hale gelebilir.
Hasta güvercin uçmak istemeyebilir, kısa uçuşta çabuk yorulabilir ve dinlenirken hızlı nefes alabilir. Kronik vakalarda kilo kaybı ve göğüs kemiğinin belirginleşmesi görülebilir. Bazı kuşlarda ses değişikliği veya solunum sırasında tıklama benzeri sesler duyulabilir.
Kümes içinde birden fazla kuşta benzer belirtiler varsa yem, altlık, yuvalık materyali, havalandırma ve nem kaynakları birlikte değerlendirilmelidir.
Aspergilloz teşhisi yalnızca belirtilere dayanarak konulmamalıdır. Veteriner hekim kuşun geçmişini, çevre koşullarını, beslenmesini ve solunum belirtilerini birlikte değerlendirir.
Röntgen görüntülerinde hava keselerinde kalınlaşma, akciğer dokusunda yoğunluk artışı veya granülomlar görülebilir. Bazı kuşlarda bilgisayarlı tomografi gibi ileri görüntüleme yöntemleri kullanılabilir.
Endoskopi hava keselerinin doğrudan değerlendirilmesini ve lezyonlardan örnek alınmasını sağlayabilir. Alınan örneklerde sitoloji, histopatoloji ve mantar kültürü yapılabilir.
Kan sayımında beyaz kan hücrelerinde artış ve bazı biyokimyasal değişiklikler görülebilir. Ancak tek bir kan testi aspergillozu kesin olarak doğrulamayabilir.
Kesin değerlendirme çoğunlukla klinik bulgular, görüntüleme, endoskopi ve laboratuvar sonuçlarının birlikte yorumlanmasıyla yapılır.
Aspergilloz birçok solunum yolu hastalığıyla benzer belirtiler oluşturabilir.
Ornithosis nefes darlığı, burun akıntısı ve halsizlik oluşturabilir.
Mycoplasmosis hırıltı ve solunum güçlüğüne neden olabilir.
Bakteriyel hava kesesi enfeksiyonları aspergilloza benzeyebilir.
Trichomoniasis boğaz bölgesinde kitle oluşturarak solunumu etkileyebilir.
Solunum yolunda yabancı cisim benzer belirtiler meydana getirebilir.
Amonyak ve yoğun toz solunum yollarını tahriş edebilir.
Kalp hastalıkları ve ağır kondisyon kaybı nefes darlığına yol açabilir.
Kesin teşhis yapılmadan rastgele ürün kullanılması gerçek hastalığın belirlenmesini geciktirebilir.
Aspergilloz tedavisi hastalığın yerleşim yerine, şiddetine, kuşun türüne ve genel sağlık durumuna göre veteriner hekim tarafından planlanmalıdır. Antifungal ilaçların seçimi ve süresi kuşa göre değişebilir. Bazı mantar lezyonlarında cerrahi müdahale veya endoskopik temizlik gerekebilir.
Tedavi çoğu zaman uzun sürebilir. Klinik belirtilerin azalması mantarın tamamen ortadan kalktığı anlamına gelmeyebilir. Kronik vakalarda hava keselerinde oluşan kalınlaşma ve skar dokusu iyileşmeyi zorlaştırabilir.
Kuş belirgin nefes darlığı yaşıyorsa, ağzı açık soluyorsa, morarma varsa veya dinlenirken dahi zorlanıyorsa acil veteriner değerlendirmesi gerekir. Solunum sıkıntısı bulunan kuş gereksiz yere elle tutulmamalı ve strese sokulmamalıdır.
Hasta kuş sakin, temiz ve iyi havalandırılan bir ortamda tutulmalıdır. Cereyan oluşturulmadan temiz hava sağlanmalıdır. Ortamda toz, duman, parfüm, temizlik spreyi ve yoğun amonyak bulunmamalıdır.
Kuşun yem ve suya kolayca ulaşması sağlanmalıdır.
Stres ve gereksiz elle tutma azaltılmalıdır.
Küflenmiş veya şüpheli yemlerin tamamı uzaklaştırılmalıdır.
Yemlikler ve suluklar temizlenmelidir.
Islak altlık ve yuvalık materyalleri değiştirilmelidir.
Ortamın nem ve havalandırma koşulları düzeltilmelidir.
Kuşun vücut ağırlığı düzenli olarak takip edilmelidir.
Uçuş, yarış ve yoğun antrenmana ara verilmelidir.
Veteriner hekim önerisi dışında ilaç veya destek ürünü kullanılmamalıdır.
Küflenmiş yemler aspergilloz açısından önemli bir çevresel risk oluşturabilir. Küf her zaman yemin tamamında gözle görülemeyebilir. Nemli depolanan veya kötü kokan yemlerde mantar gelişimi bulunabilir.
Yemler kuru, serin ve havalandırılan bir alanda saklanmalıdır.
Yem çuvalları doğrudan nemli zemine konulmamalıdır.
Eski yem yeni yemle karıştırılmamalıdır.
Kötü kokulu, topaklanmış veya renk değiştirmiş yemler kullanılmamalıdır.
Yem kapları düzenli temizlenmeli ve tamamen kurutulmalıdır.
Küf şüphesi bulunan yem yalnızca görünen kısmı ayrılarak kullanılmamalıdır. Sporlar görünür küf alanının dışında da bulunabilir.
Yetersiz havalandırma kümes içinde nem, toz ve amonyak birikmesine neden olabilir. Bu şartlar solunum yolu yüzeylerini zayıflatabilir ve mantar sporlarının yoğunluğunu artırabilir.
Kümes düzenli temiz hava almalıdır.
Cereyan oluşturmadan hava dolaşımı sağlanmalıdır.
Suluk sızıntıları giderilmelidir.
Çatı akıntıları onarılmalıdır.
Islak taban ve yuvalık materyalleri bekletilmemelidir.
Dışkı birikimleri düzenli uzaklaştırılmalıdır.
Temizlik sırasında yoğun toz kaldırılmamalıdır.
Kuşlar içerideyken güçlü kimyasal spreyler kullanılmamalıdır.
Aspergillozdan korunmanın temelinde çevredeki mantar sporlarının azaltılması ve kuşun bağışıklık sisteminin desteklenmesi bulunur.
Yemler kuru ve uygun koşullarda saklanmalıdır.
Küflenmiş yem ve altlıklar kullanılmamalıdır.
Kümes havalandırması yeterli olmalıdır.
Nemli bölgeler hızlı şekilde kurutulmalıdır.
Yuvalıklar ve kuluçka alanları düzenli temizlenmelidir.
Kuşlar aşırı kalabalık ortamda tutulmamalıdır.
Dengeli beslenme sağlanmalıdır.
Uzun süreli stres faktörleri azaltılmalıdır.
Yeni alınan kuşlar karantinaya alınmalıdır.
Solunum belirtisi gösteren kuşlar erken dönemde değerlendirilmelidir.
Aspergillus sporları insanlarda da özellikle bağışıklığı baskılanmış kişilerde sağlık sorunlarına neden olabilir. Küflenmiş yem, altlık veya yuvalık materyali temizlenirken yoğun toz oluşması önlenmelidir.
Temizlik sırasında eldiven ve uygun maske kullanılabilir.
Kapalı alan temizlenirken havalandırma sağlanmalıdır.
Küflü materyaller silkelenmeden kapalı poşet içinde uzaklaştırılmalıdır.
Bağışıklığı ciddi biçimde baskılanmış kişilerin yoğun küf bulunan alanları temizlememesi daha güvenli olabilir.
Aspergilloz geçiren kuşlarda toparlanma yavaş olabilir. Solunum sisteminde oluşan hasar nedeniyle kuşun egzersiz kapasitesi hemen normale dönmeyebilir.
Kuşun vücut ağırlığı takip edilmelidir.
Dinlenme hâlindeki solunum sayısı gözlenmelidir.
Uçuş ve antrenman kademeli olarak başlatılmalıdır.
Hırıltı, ses değişikliği veya nefes darlığı tekrar oluşursa veteriner hekimle görüşülmelidir.
Kümes koşulları kalıcı olarak düzeltilmelidir.
Hastalığa neden olan çevresel kaynak ortadan kaldırılmazsa tekrar enfeksiyon riski devam edebilir.
Aspergilloz çoğunlukla kuştan kuşa doğrudan bulaşmaz. Kuşlar genellikle aynı çevrede bulunan mantar sporlarını soluyarak hastalanır.
Küflenmiş yemler yüksek miktarda Aspergillus sporu içerebilir ve önemli bir risk oluşturabilir. Şüpheli yemler kullanılmamalıdır.
Hayır. Hırıltı bakteriyel enfeksiyonlar, Mycoplasmosis, Ornithosis, Trichomoniasis ve çevresel tahriş gibi farklı nedenlerle de oluşabilir.
Hasta kuştan insana doğrudan bulaşma temel yol değildir. Ancak ortak çevredeki yoğun mantar sporları özellikle bağışıklığı zayıf kişiler için risk oluşturabilir.
Evet. Solunum sisteminde kalıcı değişiklikler bulunması veya çevresel spor kaynağının ortadan kaldırılmaması hastalığın tekrar etmesine katkıda bulunabilir.
İyileşme süresi hastalığın şiddetine ve kuşun genel durumuna göre değişir. Kronik vakalarda tedavi ve takip uzun sürebilir.
Solunum belirtisi bulunan kuş uçurulmamalı veya yoğun antrenmana gönderilmemelidir. Egzersiz oksijen ihtiyacını artırarak solunum sıkıntısını ağırlaştırabilir.
Kuş ağzı açık soluyorsa, dinlenirken kuyruk sallıyorsa, morarma varsa, hızla kilo kaybediyorsa veya genel durumu kötüleşiyorsa gecikmeden veteriner hekime başvurulmalıdır.
Aspergillosis (Aspergilloz), çoğunlukla çevrede bulunan Aspergillus sporlarının solunmasıyla gelişen ve kuşların akciğerlerini, hava keselerini ve diğer solunum yapıları etkileyebilen ciddi bir mantar hastalığıdır.
Nefes darlığı, solunum hızında artış, ses değişikliği, halsizlik, uçuş performansında düşüş ve kilo kaybı hastalıkla ilişkili olabilir. Ancak bu belirtiler farklı solunum yolu hastalıklarında da görülebileceğinden kesin teşhis veteriner hekim muayenesi, görüntüleme ve laboratuvar incelemeleriyle desteklenmelidir.
Korunmada küflenmiş yemlerin kullanılmaması, altlıkların kuru tutulması, yeterli havalandırma sağlanması, toz ve nemin azaltılması ve kuşların bağışıklığını zayıflatan şartların düzeltilmesi büyük önem taşır.
Bu içerik genel bilgilendirme amacıyla hazırlanmıştır ve veteriner hekim muayenesinin yerine geçmez. Şiddetli solunum güçlüğü bulunan kuşlarda gecikmeden profesyonel veteriner desteği alınmalıdır.